Φιρίκι

Υπεροχο Ποσο η καθημερινοτητα μας συνδεεται με την σοφια του λαου μας και τις γιορτες Καλημερααααααααααα Ολγακι

Καλημέρα Όλγα Τι όμορφα μας ενημερώνεις !!!

Καλημέρα Όλγα...να τους χαιρόμαστε τους Νικολήδες (τα καλύτερα παιδιά είναι..κάτι ξέρω :))))

Καλημέρα Ολγα μου... αν ξέραμε το πόσο η παράδοση του λαού μας συνδέεται με την καθημερινοτητα μας.... ισως να την τιμούσαμε περισσότερο ματςςςςςς

Ολγακι οι φωτογραφιες σου ειναι καταπληκτικες

Καλημέρα και Χρόνια Πολλά και καλά στους Νίκους μας! :) (η πόλη μου, ο πατέρας μου, ο γυιός μου, φίλοι μου..κλπ) ;)

Μ αρεσουν αληθεια Και γιατι ειναι βγαλμενες με μηχανη που δεν ειναι ψηφιακη και γιατι αυτο δινει αλλη αισθηση

καλημερα γλυκια μου..μπραβο μπραβο...κι επειδη εγω ενθουσιαζομαι με τετοιες εγγραφες..σου δινω κ ενα λαικο θρυλο -απ τη ναυτικη μας παραδοση-που εχει διασωσει ο Καρκαβιτσας

Tο τιμόνι

Tο καράβι είναι κατασκεύασμα των διαβόλων. Έκαμαν ένα τρικούβερτο ξύλο κι εβγήκαν διαλαλητάδες σ’ όλη τη γη: Eμπρός ελάτε ψυχές στριμμένες, παθιασμένοι κόσμοι, μάτια κλεισμένα στο μυστήριο, ελάτε μέσα και θα το γνωρίσετε αμέσως! Kαι αμέσως τα μάτια τα κλειστά, οι παθιασμένοι κόσμοι, οι στριμμένες ψυχές έτρεξαν κοπάδι από της γης τα πέρατα, κατέβηκαν στην ακρογιαλιά, εμπήκαν στο καράβι. Tι τόπους θα χαρούν, τι χαρές θα γνωρίσουν, πόσα χρήματα θα βγάλουν στη στιγμή! Eκεί προβάλλει κι ένα γεροντάκι ταπεινό και παραπονιάρικο. ― Nά ’μπω μέσα κι εγώ; ρωτάει τον καπετάνιο. ― Έμπα, του λέγει εκείνος‡ έμπα μέσα και συ‡ έμπα σύνταχα*. ― Nα πάρω και το ξυλάκι μου μαζί; ― Πάρ’ το το χάτσαλο*. Eμπήκε μέσα το γεροντάκι , έκατσε κατάνακρα* στην πρύμη του καραβιού. ’νοιξαν οι ναυτοδιαβόλοι τα πανιά, έτριξαν τα ξάρτια, πήρε δρόμο στ’ ανοιχτά το ξύλο*. ― Kαλό μας κατευόδιο‡ ευχήθηκαν συνατοί τους οι ταξιδιώτες. ― Kαλό σας κατευόδιο, χα! χα! χα!... Kαλό σας κατευόδιο, χα! χα! χα!... εχούγιαξαν* από πρύμη σε πλώρη οι ναυτοδιαβόλοι. Kαι το χουγιατό βοριάς εγίνηκεν ευθύς και ανατάραξε απ’ άκρη σε άκρη τη θάλασσα. Όρος το κύμα σηκώνεται μπροστά, πύργος ακλόνητος ψηλώνει πίσωθε‡ από τα πλάγια λύκοι χυμούν απάνω του. Eκέρωσαν οι ταξιδιώτες οι άμαθοι. Kαπνός εσκόρπισαν εμπρός τους οι χαρές, οι τόποι, τα χρήματα. Kόρακας ο φόβος φωλιάζει μέσα τους, ξεσχίζει τους τα σπλάχνα, ρουφά το αίμα τους. Tο πλοίο γέρνει δεξιά, γέρνει ζερβά, πηδά πίσω κι εμπρός βαρβάτο πήδημα και τα νερά το πνίγουν, κουρσεύουν, το πατούν. Oι διαβολοναύτες στα ξάρτια σκαρφαλωμένοι τραγουδούν αμέριμνα, αναμπαίζουν πειραχτικά τους ταξιδιώτες, γελούν με την εμπιστοσύνη και την ελπίδα τους. ― Kαλό ταξίδι‡ καλό κι αιώνιο! φωνάζουν πάντοτε. Όμως το καράβι, όσο κι αν πατιέται και αν κινδυνεύει, δεν πνίγεται. Παλεύει κι ανδρειεύεται σαν να έχει ψυχή μέσα του. Ψυχή γιγαντωμένη, Kι είναι ψυχή του ο γέροντας που κάθεται στην πρύμη του κι είναι οδηγός του το ξυλάκι, το χάτσαλο. M’ εκείνο παίρνει δρόμο, λοξεύει στα ψηλά κύματα, φεύγει την ορμήν και τη λύσσα τους. Kι ενώ οι διαβολοναύτες τον όλεθρό τους προσδοκούν, κι ενώ οι ταξιδιώτες κλαίνε τη μοίρα τους και τα νερά με πόθο περιμένουν να κλωθοπαίξουν στο σκαρί του, εκείνο σχίζει το μαύρο σύγνεφο και αράζει σε λιμάνι ήμερο και γελαστό! ― Δόξα στον σωτήρα! δόξα στον γέροντα!... ξεσπά σύγκαιρα τρανή φωνή από το στόμα των ταξιδιωτών. ― Kατάρα! απαντά σαν αστροπέλεκο η φωνή των διαβόλων. Kαι τα νερά του κόρφου δέχονται λαχταρώντας τους ναύτες και τον καπετάνιο τους‡ τον καπετάνιο και το μίσος του. Eσώθηκεν όμως ο κόσμος. Eγύρισε καθένας στη χώρα του, αγάπησε τους τόπους, υπόμεινε τα πάθη, εσεβάσθηκε το μυστήριο. Kαι δεν δοξολογά παρά τον ’ι-Nικόλα, τον γέροντα. Oι διαβόλοι έχτισαν το καράβι, μα ο ’ι-Nικόλας έκαμε το τιμόνι του.

Υπεροχος ο θρυλος Στο καραβι το τιμονι ειναι ο οδηγος Απο μονο του ειναι αψυχο Χωρις το τιμονι ειναι ερμαιο Γι αυτο και Ο Αι Νικολας εκανε το τιμονι του Αληθειες .

Υπεροχο πραγματικα Φωτεινη

Ετσι γλυκες μου το σκαρι[σωμα]το τιμονι[ψυχη]κι αν οι ανθρωποι νοιωσουν την δυναμη της ψυχης τους..αγαπουν το ταξιδι,υπομενουν τα παθη σεβονται το μυστηριο...αφηνουν τη ψυχη στο τιμονι της ζωης..κι εκεινη γνωριζει καλα τους δρομους της αγαπης..δεν θα χαθουν ποτε....την αγαπη μου

Kαλησπέρα Όλγα μου, τώρα κατάφερα να το δω μέχρι σήμερα το ιστολόγιό σου - μου άρεσε πάρα μα πάρα πολύ! Εύχομαι από καρδιάς να είναι καλοτάξιδο κι αυτό και όλες σου οι εγγραφές! Ο Άγιος Νικόλαος είναι και δικός μου αγαπημένος άγιος - στη Βρετανία είναι και ο Προστάτης των Φουρνάρηδων, και φυσικά τον γιορτάζουν σήμερα. Φιλιά, με την αγάπη και την εκτίμησή μου πάντα, να είσαι καλά εσύ και οι αγαπημένες μας φίλες :*)

Ax αυτη η φωτο.με το χιονι..!!!!:) Λατρης του χειμωνα του βουνου, αλλα και του Πλιατσικα πηρα μια ανασα δυνατη κι αποψε.Να εισαι καλα Ολγα μου. Καλο Ξημερωμα σου ευχομαι.Την αγαπη μου.:))