Μαρμαρωμένος Βασιλιάς
29 Μαϊου 1453, Η άλωσις της Κωνσταντινούπολης...
(Κωνσταντίνος Παλαιολόγος- πίνακας Θεοφίλου Χατζημιχαήλ)
"...[...].. Στις 25 Μαϊου ο Μωάμεθ έστειλε πρεσβεία στον Κωνσταντίνο με την ακόλουθη πρόταση: να του παραδώσει την Πόλη και σε αντάλλαγμα να μεταβεί στην Πελοπόννησο, όπου θα έχει περισσότερα εδάφη, για να ζήσει σαν ανεξάρτητος ηγεμόνας. Η απάντηση του Κωνσταντίνου, όπως την παραθέτει ο Δούκας, είναι όντως Λεωνίδειος: "Την δε πόλιν σοι δούναι ουκ εμόν εστιν ούτε άλλου των κατοικούντων. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως (με τη θέλησή μας) αποθανούμεν εν ταύτη και ου φεισόμεθα της ζωής ημών."
Βέβαια, σε σύσκεψη του Κωνσταντίνου με τους επιτελείς του είχε συζητηθεί το σχέδιο φυγής του αυτοκράτορα στη Δύση για να οργανώσει εκεί σταυροφορία για την σωτηρία της Ανατολής. Ο Κωνσταντίνος όμως δεν εννοεί να εξευτελιστεί, όπως ο πατέρας του και ο αδελφός του. Έχει κατανοήσει αυτό που θα γράψει ο Σολωμός:
"Δεν είν' εύκολες οι θύρες
όταν η χρεία (ανάγκη) τες κουρταλεί (χτυπά)"
Ο Μωάμεθ, μη βλέποντας άλλη λύση, αρχίζει την ετοιμασία για την τελική έφοδο. Το στρατόπεδό του είναι σε συνεχή πυρετό. Στις 28 Μαϊου τα πάντα είναι έτοιμα. Ο σουλτάνος υπόσχεται στους στρατιώτες τριήμερη λεηλασία, αν καταλάβουν την Πόλη. Αυτοί πέφτουν για ύπνο νωρίς, για να είναι έτοιμοι για την επίθεση που θ'αρχίσει πριν την αυγή. Την ίδια ημέρα ο Κωνσταντίνος λειτουργήθηκε στην Αγία Σοφία, κοινώνησε των αχράντων μυστηρίων κι εξεφώνησε μνημειώδη λόγο προς τους πιστούς συμμαχητές του:
Στις 3 μετά τα μεσάνυχτα της Τρίτης, 29 Μαϊου 1453, εκδηλώθηκε η επίθεση των Τούρκων και από τη θάλασσα (τα θαλάσσια τείχη ήσαν πιο ευπρόσβλητα) και από την ξηρά. Αλλά τα αποτελέσματα στην αρχή ήσαν αρνητικά. Το ξημέρωμα βρήκε τους υπερασπιστές να είναι νικητές. Είχαν αναχαιτήσει τρεις επιθέσεις. Κάποια στιγμή ο Κωνσταντίνος περιχαρής κραύγασε: " Η νίκη ελπίζω εις τον Θεόν του είναι ημετέρα". Αλλά δυο ατυχή περιστατικά ανέτρεψαν την κατάσταση. Ανάμεσα στις 8 και 9 το πρωί, όταν η μάχη άκριτη έβραζε, ο Ιουστινιάνης, που ήταν ο στύλος της άμυνας, τραυματίστηκε από βέλος σοβαρά και αποχώρησε. Οι σύντροφοί του τον μετέφεραν κρυφά σ'ένα πλοίο, αλλά καθ'οδόν προς τη Χίο εξέπνευσε. Η αποχώρησή του προκάλεσε μούδιασμα στους υπερασπιστές που μάχονταν στην Πύλη του Ρωμανού. Ο σουλτάνος που παρακολουθούσε από κοντά την εξέλιξη της μάχης, κατάλαβε την κάμψη και άρχισε κι αυτός, κατά τη μαρτυρία του Κριτόβουλου, να κραυγάζει: "Έχομεν, ο φίλοι, την Πόλην, έχομεν...(...).. ολίγον πόνον έτι και η πόλις εάλω". Το δεύτερο ατυχές συμβάν ήταν η παραβίαση της Κερκόπορτας, μιας βοηθητικής θυρίδας, από τις λεγόμενες κρυφές, που είτε από άγνοια, είτε από αμέλεια, είτε από προδοσία (ο λαός αυτό πίστευε και πιστεύει) βρέθηκε ανοιχτή και από αυτήν εισέδυσαν αρχικά 50 γενίτσαροι που άνοιξαν μια μεγαλύτερη πύλη από την οποία χύμηξε ορμητικά ο τουρκικός στρατός. Γίνεται μάχη φοβερή σώμα με σώμα. Όλοι οι μαχόμενοι γύρω απ'τον Κωνσταντίνο πέφτουν νεκροί κι ο αυτοκράτορας μένει μόνος του. Ορμά κι αυτός κραυγάζοντας: "Η πόλις αλίσκεται και εγώ ζω έτι; Ουκ έστι τις των Χριστιανών λαβείν την κεφαλήν εμού;" Ο Πασπάτης γράφει για το ηρωικό τέλος του: "Τότε Τούρκος έπληξε τον βασιλέα κατά πρόσωπον, κι άλλος όπισθεν έδωσεν ετέραν πληγήν. Κατέπεσεν ο βασιλεύς εκ του ίππου και εξέπνευσεν επί των αυτόθι πτωμάτων φίλων και εχθρών...[...]"
(* Συγκινητική ήταν η σκηνή, όταν ο Κωνσταντίνος μετά την Αγία Σοφία πήγε στο παλάτι και κάλεσε όλο το προσωπικό και του ζήτησε συγχώρεση για ότι κακό είχε κάνει. "Ει και από ξύλου άνθρωπος ή εκ πέτρας ην ουκ ηδύνατο μη θρηνήσαι", γράφει ο Σφραντζής.)"
(απόσπασμα του Σαράντου Ι. Καργάκου, "Μαθήματα Νεώτερης Ιστορίας")
Τη λαϊκή παράδοση για το Μαρμαρωμένο Βασιλιά, καταγράφει ο λαογράφος μας Νικόλαος Γ.Πολίτης στο δίτομο έργο του "Παραδόσεις":
Όλγα



RSS Feed για αυτό το θέμα 25
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΣΧΟΣ: Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009 11:26 πμ
μπραβο Ολγα για την επετειακή εγγραφή... καλημέρα.. θανος
Νίκος Ταξιδιώτης: Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009 11:27 πμ
κι εγώ σαν μαρμαρωμένος βασιλιάς νοιώθω σήμερα! Λες να μην είμαι καλά γιατρέ μου? Καλημέρα..:-)
Όλγα : Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009 11:29 πμ
.. για να μην ξεχνάμε την ιστορία μας.. Καλή σου μέρα Θάνο..
Όλγα : Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009 11:33 πμ
Μπα, φυσιολογικό μου φαίνεται, Νίκο!! Ένα γενικότερο "μαρμάρωμα" είναι διάχυτο.. Τώρα για το "βασιλιάς".. αν δηλαδή αισθάνεσαι και βασιλιάς, τί να σε πω;!! Δεν ξέρω... :)) Καλημέρες!
εφη σοφου: Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009 11:48 πμ
Απο παιδι ολη αυτη η ιστορια με ανατριχιαζε.....απο υπερηφανια φυσικα ...πεστε με ψωναρα αλλα ετσι αισθανομαι εγω ...πιστευω ακομα και στον μυθο....ενα αγαπημενο τραγουδακι μου ηταν η κοκκινη Μηλια......"Ει και από ξύλου άνθρωπος ή εκ πέτρας ην ουκ ηδύνατο μη θρηνήσαι", ...καλημερα ολγακι!
Όλγα : Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009 11:55 πμ
Καθόλου δε σε λέω ψωνάρα.. Είναι όμορφο και θετικό συναίσθημα τούτη η υπερηφάνια.. κι η συγκίνηση.. κι είναι όμορφο να πιστεύουμε στους μύθους (εδώ τόσα παραμύθια της κακιάς ώρας μας ταϊζουν με το ζόρι καθημερινά.. καλύτεροι οι μύθοι, αλλά ακόμα και τα αγνά ή και σοφά παραμύθια του λαού μας..). Καλή σου μέρα Έφη μου!
ΔΗΜΗΤΡΙΣ ΛΗΜΝΙΟΣ: Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009 11:56 πμ
ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ !
Όλγα : Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009 12:00 πμ
Σ'ευχαριστώ Δημήτρη. Καλή σου μέρα!
Σπύρος Κανελλόπουλος (Τέλλος Άγρας): Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009 12:02 πμ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ!
Όλγα : Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009 12:08 πμ
Καλημέρα Σπύρο.. Όφειλουμε να έχουμε μνήμη.. οφείλουμε να μην ξεχνάμε την ιστορία μας..
Pan kARTson: Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009 3:15 μμ
Καλό απόγευμα. ΕΑΛΩ η Πόλις
Όλγα : Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009 3:31 μμ
Καλησπέρα Παν.. :)
golden_boy : Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009 5:46 μμ
γεια σου ολγάκι, ανάμεσα σε Ε.Σ.Π.Α. Ευρωεκλογές, επιτροπές παρακολούθησης έργων της Ε.Ε. πολιορκίες κάθε είδους, δηλαδη σε μια πραγματικότητα δύσκολη και πολύ σκληρή, ο μαρμαρωμένος βασιλιάς έρχεται από το παρελθών για να μας φέρει στο μέλλον! έτσι το νιώθω. Είναι η νοσταλγία για την "πατρίδα" που δεν γνώρισα και δεν πρόκειται να αποκτήσω ποτέ, είναι η νοσταλγία και ο πόνος για την άλλη μου "πατρίδα" την δική μου "γλυκεία Πόλη" που την έχασα. αλλά είναι και η ελπίδα της υπόσχεσης ότι ο μαρμαρωμένος βασιλιάς θα "έρθει σαν αστραπή" μια μέρα γιορτής, με το φως του να λούζει θάλασσα, γη και ουρανό, και "εκείνη" θα τον περιμένει ντυμένη στα "λευκά". Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος θα μπορούσε να γλιτώσει την ζωή του, να διατηρήσει ίσως και τον θρόνο του, υποτελής στους οθωμανούς. προτίμησε να "πέσει" καβάλα στο άλογο του και από την πύλη του Ρωμανού να περάσει σε "άλλη διάσταση": στην παντοτινή μνήμη όσων αγωνίζονται πραγματικά για τα ιδανικά τους με γενναιότητα και ανιδιοτέλεια. Αφήνοντας μας έτσι την "Ελπίδα" ότι "θα έρθει ξανά σαν Αστραπή". Δίχως αυτήν την ανυπέρβλητη γενναία και πραγματικά ηρωική πράξη θα ήταν ένας συνηθισμένος άνθρωπος όπως όλοι μας. Είναι αυτή η μία, μόνη και ανεπανάληπτη στιγμή που σε κάνει να ξεχωρίζεις σε όποιο πεδίο και αν δίνεις την μάχη σου έστω και αν αυτή αποδειχθεί η έσχατη. Δεν θα μπορούσε όμως να είναι και αλλιώς. Ο Κωνσταντίνος χωρίς την Πόλη του δεν θα ήταν ο Παλαιολόγος και η Πόλη χωρίς τον Κωνσταντίνο δεν θα ήταν η Πόλη. Άρρηκτα συνδεδεμένες οι μοίρες τους. Ο Παλαιολόγος έπεσε συνεπής προς το ίδιο του τον εαυτό πρώτα και πάνω απ' όλα. Αυτό από μόνο του τον κάνει ξεχωριστώ. Ας αναρωτηθεί ο καθένας σε ατομικό επίπεδο αν ποτέ ήταν συνεπής προς τον εαυτό του και αν ποτέ έδωσε την δική του μάχη. Ασφαλώς όλοι όσοι κοντόφθαλμα κοιτάν τον εαυτό τους και το στενό τους συμφέρων δεν μπορούν να συλλάβουν ούτε στο ελάχιστο τον γενναίο και ηρωικό θάνατο ενός ανθρώπου ο οποίος υπερασπίζονταν μια πόλη, μια υπόθεση χαμένη απο χέρι, αλλά η πόλη αυτή ήταν και είναι κάτι περισσότερο από ένα κτίσμα στην όχθη του Βοσπόρου. Έστω και στην πιο βαθιά παρακμή της, έστω ηττημένη και καθημαγμένη η Πόλη είναι το άπαν για εκείνον. παρόν - παρελθών και μέλλον σε μια, μόνη και ανεπανάληπτη στιγμή γίνονται ένα και διαρκούν εις τον αιώνα τον άπαντα!
Όλγα : Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009 7:28 μμ
Καλησπέρα Αντωνίνο μου!! Τί να πω μετά από αυτό το σχόλιό σου; ... Απλά, προσυπογράφω και πραγματικά σ'ευχαριστώ που το κατέθεσες εδώ... Όπως λες, αντί να τον σκάσει και να γλιτώσει τη ζωούλα του, προτίμησε να μείνει μέχρι τέλους σε μια μάχη χαμένη από χέρι.. κι έτσι βγήκε νικητής.. στην προσωπική του μάχη.. αλλά και στην ψυχή όλων όσων αγωνίζονται για Ιδανικά... κι έτσι ο θρύλος του φώλιασε την ψυχή του λαού μας για αιώνες δίνοντάς του δύναμη κι ελπίδα.. Αν ήταν η επιλογή του η "φυγή", όλα τώρα θά'ταν πολύ διαφορετικά.. Κι όποιος νιώθει, όποιος καταλαβαίνει.. Να μη συνεχίσω και μακρυγορώ.. τα είπες όλα Αντωνίνο μου.. Νά'σαι καλά..:))
Ludovik : Σάββατο, 30 Μαΐου 2009 6:37 μμ
Τι κάνει το γλυκό μου φιρικάκι, εκτός απο υπέροχες εγγραφές με πίστη στην παράδοση και τον τόπο του; Απολαμβάνει τον λαμπρό ήλιο και την μοναδική φύση του Πηλείου; Σε ζηλεύω πολύ... Την αγάπη μου και την σκέψη μου πάντα... Σε φιλώ
Όλγα : Σάββατο, 30 Μαΐου 2009 8:00 μμ
Ουπς!! Αυτό είναι έκπληξη!!! Καλώς τον Θανάση μας!!! Το φιρικάκι έχει πολλές δουλειές (και διάφορες στεναχώριες, αλλά δε βαριέσαι!) και δεν προλαβαίνει αυτές τις μέρες να απολαύσει όπως θά'θελε τη μοναδική φύση του Πηλίου!! Αλλά, πού θα πάει, θα ξεμπερδέψει και θα τα καταφέρει!! Να μην παραπονιέται κιόλας.. μόνο και που βλέπει τον Παγασητικό από το παράθυρό του... Μου έχεις λείψει βρε!! Να κεράσω τσιπουράκι;;;;!! Νά'σαι καλά.. να προσέχεις.. και να χαμογελάς... :))
ανώνυμος: Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011 4:49 μμ
ΟΝΟΜΑΖΩΜΑΙ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΠΑΙΜΠΑΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟΝ ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΔΟΚΩ ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΡΘΕΙ ΝΑ ΔΩ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΕΛΕΥΤΕΡΗ ΚΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΕΙΔΑ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΣΑΝ ΝΑΤΟ ΕΖΗΣΑ ΟΤΙ ΗΜΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΑΝΟΙΞΕ ΜΙΑ ΠΥΛΗ ΚΑΙ ΒΓΗΚΕ Ο ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟ ΜΗΧΑΗΛ ΚΑΙ ΤΟΥΧΕ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΟΥ ΜΑΝΤΑΜΑΔΟ ΠΕΤΑΧΤΗΚΑ ΑΠΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΜΟΥ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΜΑΙ ΣΑΒΒΑΤΟΓΕΝΝΗΜΕΝΟΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ ΒΓΑΙΝΟΥΝΕ ΠΡΟΑΙΣΘΑΝΩΜΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ Η ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ ΜΑΚΑΡΙ ΝΑΜΕ ΑΞΙΩΣΗ Ο ΘΕΟΣ ΝΑΤΟΝ ΔΩ ΤΟΝ ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΖΩΝΤΑΝΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ ΘΑΜΑΣ ΣΩΣΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑΤΟΝ ΑΓΓΑΛΙΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΑΞΙΖΕΙ ΓΙΑ ΝΑΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟ Ο ΘΕΟΣ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΣΑΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ
Όλγα : Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011 8:10 μμ
Καλησπέρα Γεώργιε. Μακάρι να δούμε λευτεριά γενικότερα, γιατί όπως πάμε, δυστυχώς, για περισσότερη υποδούλωση το βλέπω... Μακάρι!
ανώνυμος: Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2011 1:34 μμ
Κατ' αρχήν νιώθω την ανάγκη να πω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, σε αυτόν που "έγραψε" αυτό το άρθρο αλλά και που έγραψε με αυτό το άρθρο!!. Με συγκίνηση μεγάλη, σας λεω ότι και εγώ είμαι ένας από τους πολλούς Έλληνες πολίτες, που προσμένουμε και ελπίζουμε να ξαναδούμε την ΕΛΛΑΔΑ, ΟΛΟΚΛΗΡΗ!!, ΣΕ ΟΛΟ ΤΗΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ, ΜΕ ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ. Το έχουμε όλοι μας ανάγκη και το αξίζουμε, και τα παιδιά μας πιο πολύ...
Μετά Τιμής Παπαμιχαήλ Ιωάννα
Όλγα : Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011 10:56 πμ
Τα εύσημα ουσιαστικά στο σπουδαίο ιστορικό μας το Σαράντο Καργάκο και στο μεγάλο λαογράφο μας Νικόλαο Πολίτη, αποσπάσματα των οποίων συνέθεσαν το άρθρο. Η Ελλάδα δυστυχώς βάλλεται από παντού (έσωθεν κι έξωθεν)... και πολύ φοβάμαι ότι κινδυνεύει να μισερωθεί κι άλλο.. μακάρι να τη δούμε σύντομα "όρθια", λεύτερη και δυνατή! Δεν της αρμόζει καθόλου η σημερινή της κατάσταση.. Νά'σαι καλά Ιωάννα, καλή σου μέρα!
Λιάνα: Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011 4:04 μμ
Καλημέρα και από μένα, συγχαρητήρια για τα πολύ όμορφα πράγματα που γράφετε. Πιστεύω και εγώ στο θρύλο αλλά μπερδεύομαι λιγάκι. Έχουν μιλήσει πολλοί πατέρες της εκκλησίας για το ότι θα αναστηθούν κάποιοι που κοιμούνται αλλά μιλάνε για το όνομα Ιωάννης και οχι Κωνσταντίνος, ξέρει κανείς τι ακριβώς εννοούνε;
Όλγα : Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011 10:25 πμ
Καλημέρα Λιάνα. Δυστυχώς, εγώ δε μπορώ να σε διαφωτίσω σχετικά. Έριξα μια ματιά στο διαδίκτυο, αφού διάβασα το σχόλιό σου, κι είδα ότι κάποιοι υποστηρίζουν πως ο θρύλος αναφέρεται στον Ιωάννη Βατάτζη. Από κει και πέρα... Νά'σαι καλά..
balanths: Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011 2:29 μμ
ioannis batatzhs legotan kai oxi o kostantinos paliologou afou ebrikan to kormi toy re paidia. koitakste edw ama 8elete na deite http://my.opera.com/gialioy/blog/2009/02/20/o-ma
opios kai na eine ,kai pote 8a siko8ei den kseroume ena einai sigouro pos fobounte poli h tourki ton basileys. emeis na maste etoimi na ton akolou8isoume kai na ton xaroume. egw meno sthn alexandroupoli opote eimai ston ebro stin proti grammi me tous tourkalades apenanti. ama pao sto xorio mou to pi8ion akouo ton xotza otan o aeras fisa pros emas. tote einai pou h kardia mou matonei kai mporo na do to xoria apo poy dioksane ton propapou mou . pou eixe 1400 stremata kai zoa kai ta panta. mia mera omos to tzami 8a to kanoume eklisia kai ths allismonites patrides 8a paroume piso. poli den pisteboun kai gelane kai koroideboun aytous pou pisteboun. paidia olla einai deinaton otan einai 8elima 8eou na thn paroume piso. den pana eimaste 10 ekatomira? kai aytoi 90 ekatomiria? den allazei tipota oute se allos deiksame polles fores ti mporoun h ellhnes na kanoun. den 8a fobosaste den 8a ligizete kai den 8a skibete pote to kefali sas. kouragio kouragio kai mono kouragio 8eli kai poli pisti se aythn thn istoria na to ma8enete sta paidia sas kai sta egkonia sas
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ..ΓΕΣ: Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012 1:15 πμ
Η ημερα αυτη ηρθε και θα ειναι φετοσ το 2012!θα φερει πεινα στην Ελλαδα και θα διαρκεσει μηνεσ...ελπιδα και πιστη στον θεο και θα χαρουνε πολυ...
ΠΟΙΟ ΕΓΓΥΡΗ ΠΗΓΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΟ ΜΕΜΑ...ΑΠΛΑ ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΚΑΙ Θ; ΧΑΡΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ
ανώνυμος: Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012 10:16 μμ
αναφέρεσαι στα 6μίλια,αλλά ο Άγιος δεν είπε πότε.
Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ