Παναγιά πολυσπορίτισσα

Της Παναγιάς της Πολυσπορίτισσας σήμερα.. Δυο χρόνια πριν τούτη η Παναγιά που γιορτάζεται στις 21 του Νοέμβρη μού'δωσε την αφορμή για την πρώτη εγγραφή μου σε αυτό το ιστολόγιο, μια εγγραφή δοκιμαστική και λιγόλογη. (Παναγιά η Πολυσπορίτισσα...) Η Παναγιά η Αποσπορίτισσα, όπως τη λεν εδώ, μιας και τη μέρα της γιορτής της λαμβάνει χώρα η τελευταία σπορά. Από δω και μπρος, δεν έχουμε παρά να αναμένουμε να θρέψει ο σπόρος κάτω από τη γη μητέρα, να ριζώσει κι ύστερα σιγά-σιγά να βλαστήσει και, με την επιστροφή της Περσεφόνης από τα κρυερά, τα χειμωνιάτικα, παλάτια του Άδη, να μας χαρίσει τους πολύτιμους καρπούς του...

σπόροι.jpg

Όλο τούτο το διάστημα, κύριο χαρακτηριστικό των γεωργικών εργασιών, αποτελούσε η σπορά, νωρίτερα για τα πεδινά και νότια, αργότερα για τα ορεινά και βόρια. Για αυτό κι έχουμε τον Αη-Γιώργη τον Σποριάρη (βλέπε: του Άη-Γιώργη του φτωχού, του Μεθυστή, του Σποριάρη..`) στις 3 του Νοέμβρη, για αυτό κι ο λαός μας ονομάτιζε τον Οκτώβριο "Σπαρτό"  για αυτό και ο αντίστοιχος μήνας (τέλη Οκτωβρίου, αρχές Νοεμβρίου) με την ονομασία Πυανεψίων (πύανα= κουκκιά, όσπρια + έψειν= βράζω) των αρχαίων ημών προγόνων, ο αφιερωμένος στον Απόλλωνα και την Άρτεμι, οπότε και μοιράζονταν πανσπερμίες από όσπρια και στάρι. (βλέπε: Λαογραφικά και μυθολογικά του Οκτώβρη!) Για αυτό και της Παναγιάς της Πολυσπορίτισσας σήμερα, που φτιάχνουν το "πολύσπορο", την αρχαία πανσπερμία, και το μοιράζουν στην γειτονιά.

Έθιμα με πανάρχαιες ρίζες, έθιμα που ομολογούσαν τον ιδιαίτερο σεβασμό που έτρεφαν οι πρόγονοί μας για τη μάνα φύση και την ευγνωμοσύνη τους για την καρποφόρα και ζωοδότρα γη, έθιμα που διατηρήθηκαν χιλιετίες ολάκερες, που χρωματίζαν με τις πινελιές τους κάθε ημέρα του χρόνου και κάθε εποχή, που δίναν αφορμή για γιορτάσια, για συναναστροφή, για χαμόγελα και επικοινωνία, έθιμα που κρατούσαν τους ανθρώπους ενωμένους και που κρύβαν στο συμβολισμό τους αξίες διαχρονικές, έθιμα που σε μια γενιά, εμείς οι "σοφοί", οι μοντέρνοι και προοδευτικοί - που διατεινόμεθα ότι δεν έχουμε χρόνο να απολαύσουμε το άρωμα ενός λουλουδιού, αλλά έχουμε άπλετο χρόνο να αφιερώσουμε, παρακολουθώντας με διεσταλμένα τα μάτια, σε όποιο σκουπίδι μας σερβίρει η τηλεόραση - τα απορρίψαμε και τα ρίξαμε στον Καιάδα της λησμονιάς, τα αποκηρύξαμε μαζί με τη λαϊκη σοφία των προπατόρων μας, ως περιττά και άχρηστα σκουπίδια της τόσο ουσιώδους, θαυμαστής κι αξιοζήλευτης σύγχρονης καθημερινότητάς μας!...

Της Παναγιάς της Πολυσπορίτισσας, λοιπόν... Και καταγράφει ο Φίλιππος Βρετάκος ("Οι δώδεκα μήνες του έτους και αι κυριώτεραι εορταί των"): "Ονομάζουν όμως αυτήν και Πολυσπορίτισσα (Ευρυτανία, Δυτ.Μακεδονία, κ.α.), επειδή την ημέραν αυτήν, κατά το έθιμον, έβραζαν εντός χύτρας "πολυσπόρια", ήτοι διαφόρους δημητριακούς καρπούς και όσπρια, ως σιτάρι, αραβόσιτον (καλαμπόκι), λαθούρια, ρεβίθια, φασόλια, κουκκιά κ.τ.λ., τα οποία εμοίραζαν εις τον κόσμον "για τα χρόνια πολλά", δια να εξασφαλίσουν δηλαδή κατά το ερχόμενο έτος την αφθονίαν των καρπών. [...] μοιράζουν δηλαδή "απαρχές" και θυμίζουν τα αρχαία "Πυανέψια" του ίδιου περίπου μήνα. Και ο Δημ.Λουκόπουλος ("Γεωργικά της Ρούμελης", Αθήναι 1938, σ.171) αναφέρει: "Την 21ην Νοεμβρίου, οι γεωργοί γιορτάζουν την πολυσπορίτισσα ή Μεσοσπορίτισσα. Πολυσπορίτισσα λένε, γιατί σε πολλά χωριά παίρνουν πολυσπόρια (σιτάρι, καλαμπόκι, κουκκιά, κ.λ.π.) και πάνε στην πηγή, τα ρίχνουν μέσα και λένε: όπως τρέχει το νερό, να τρέχη το βιό. Παίρνουν νερό και γυρίζουν. Επίσης τη μέρα αυτή αντίς άλλο φαγητόι βράζουν τα πολυσπόρια, τρώνε και μοιράζουν και σε δικούς τους για χρόνια πολλά. Μεσοσπορίτισσα, όπως λένε, το είπαν με το να μεσιάζη τότε η πρώιμη σπορά τους. Κι αυτή τη μέρα βασιλεύει η πούλια, αν τύχη ξαστεριά. Κι όπως θα κάμη αυτήν τη μέρα, θα κάμη και τις σαράντα κατοπινές μέρες.""

Εδώ, στο ορεινό Πήλιο, δεν τα φτιάχνουν τα πολυσπόρια, μάλλον επειδή, λόγω μορφολογίας, δεν καλλιεργούνται ιδιαίτερα τα δημητριακά και τα όσπρια, τα οποία και ευδοκιμούν στον κάμπο. Όμως, μια γυναίκα με ρίζες πολίτικες, μαθημένη από μικρό παιδί απ'τη γιαγιά της, μας μοίρασε σήμερα το πολυσπόρι. "Αυτό παιδί μου, να το κρατήσετε σε παρακαλώ.. κι εσύ κι η μάνα σου και τα παιδιά σου.. από τους παππούδες μας είναι.. να φτιάχνετε τα πολυσπόρια, να τα μοιράζετε στη γειτονιά, στον κόσμο...για το καλό"

πολύσπορο.jpg

Κι ιδού, η συγκεκριμένη συνταγή για τα "πολυσπόρια" που, φαντάζομαι, θα βρίσκεται σε πολλές παραλλαγές, ανάλογα με τον τόπο και τις ποικιλίες που καρποφορούν κι ίσως κι ανάλογα με την έμπνευση και τα γούστα...

Σιτάρι, καλαμπόκι, σταφίδες (μαύρες και ξανθές), καρύδια, μύγδαλα, σισάμι, λίγο λαδάκι, μια τζούρα ζάχαρη, μια πρέζα αλατοπίπερο.

Βράζουμε το στάρι πολύ καλά, να μαλακώσει. Βράζουμε χώρια και το καλαμπόκι. Το σισάμι, τα καρύδια και τα μύγδαλα (που πρώτα τα κοπανίζουμε), τα καβουρντίζουμε στο τηγάνι. Τέλος, σε μια μεγάλη χύτρα, αναμειγνύουμε όλα τα υλικά και "δένουμε" με λίγο αλευράκι και νερό για να χυλώσει. Έχουμε, όμως, φυλαγμένο λίγο από το καβουρντισμένο σισάμι το αμύγδαλο και το καρύδι για να πασπαλίσουμε και από πάνω, σε κάθε κυπελλάκι που σερβίρουμε.

πολύσπορο2.jpg

RSS Feed για αυτό το θέμα 51

freskoulis

Μάνια Σ: Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 4:28 μμ

"Από δω και μπρος, δεν έχουμε παρά να αναμένουμε να θρέψει ο σπόρος κάτω από τη γη μητέρα, να ριζώσει κι ύστερα σιγά-σιγά να βλαστήσει και, με την επιστροφή της Περσεφόνης από τα κρυερά, τα χειμωνιάτικα, παλάτια του Άδη, να μας χαρίσει τους πολύτιμους καρπούς του..." Καλο απόγευμα Πηλιόλγα μου :)

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 4:44 μμ

χμ.. ναι Μάνια μου.. όσο ακόμη θα υπάρχουν σπόροι στα χέρια μας... κι όσοι τούτοι οι σπόροι θα καρπούν και δε θά'ναι στειρωμένοι (βλέπε υβρίδια..). Πριν λίγο διάβασα ότι στας ΗΠΑ περνάει νομοσχέδιο που θα απαγορεύει την καλλιέργεια λαχανικών στον κηπάκο μας (των λιγοστών που έχουμε ακόμη).. χμ.. μονάχα με άδεια παραγωγού θα μπορείς να φυτέψεις.. χμ.. ναι καλά πάμε.. κάποιοι θέλουν να μας τρέφουν άνετα με τα μεταλλαγμένα τους και φυσικά, να εξαρτάται η επιβίωσή μας αποκλειστικά από εκείνους, να μας έχουν στο χέρι τους.. και που είσαι ακόμα..:(((..Καλησπέρες! :)

avradim

dimitris : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 4:52 μμ

Ακόμη τα φκιάνουν στο χωριό μου, λίγο διαφορετικά από αυτά που περιγράφεις. Πιτσιρικάδες περιμέναμε πως και πως αυτή τη μέρα.

OLYKOS

olykos: Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 5:36 μμ

Καλησπέρα ιέρεια της λαογραφίας . Γειτονικοί νομοί ίδια έθιμα, μόνο που σε μας έσβησαν πριν από χρόνια .... Όλγα μαζί με τον απέραντο θαυμασμό μου θα ήθελα να σου πω πως άτομα σαν και εσένα φυλάνε Θερμοπύλες ...... Καλό βράδυ γειτονάκι.

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:00 μμ

Καλησπέρα Δημήτρη! Να ρωτήσω, από λαογραφικό ενδιαφέρον, σε ποια περιοχή βρίσκεται το χωριό σου; Χαίρομαι πάντως που ακόμη διατηρείται τούτο το έθιμο!

giota1

giota1 : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:04 μμ

περασαν κιολας δυο χρονια Ολγακι! ενα μικρο σπορακι που φυτρ ωσε και μας εδωσε ωραιους καρπους της γης μας και της παραδοσης μας της λαικης μας κληρονομιας να τα χιλιασεις Και τωρα θα περιμενουμε την επιστροφη της Περσεφονης καθ οτι οι μηνες του χειμωνα μπροστα μας ειναι και η επιστροφη θα ειναι ελπιδα Αν και με αυτον τον καιρο τελευταια μαλον μπερδευτηκα Κατι σε ανοιξη μου φερνει

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:05 μμ

Αχ βρε γειτονάκι... τί μου λες τώρα και με κάνεις και κοκκινίζω! Άλλοι -λιγοστοί, ελάχιστοι πλέον- φυλάνε Θερμοπύλες... εγώ απλώς προσπαθώ ένα λιθαράκι να βάλω, ένα σπόρο να φυτέψω και, παράλληλα, να "ξεστραβωθώ" κι η ίδια.. κι όλοι μας, όσοι δεν έχουμε ακόμη πλήρως αποχαυνωθεί, οφείλουμε να κάνουμε ό,τι μπορεί ο καθείς από το πόστο του..

giota1

giota1 : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:10 μμ

τελικα οτι θα κανουμε αντισταση με κηπους δεν το περιμενα... Τωρα ειναι που η Επανωμη θα γεμισει με ολων των ειδων τα κηπευτικα...

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:10 μμ

Δυο χρόνια Γιωτάκι μου... Άντε να δούμε Γιωτάκι.. ως πότε θα επιστρέφει η Περσεφόνη... ως πότε θα αντιστέκεται σε κείνους που πολεμούν να την καταχωνιάσουν στα ανήλιαγα μπουντρούμια.. Εμείς, τουλάχιστον, ας μην αδρανούμε, ας πολεμούμε σθεναρά για τούτη την ελπίδα... Καλησπέρα!

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:11 μμ

Αντίσταση με κήπους, ε;! Σωστή!!! Γιούργιααααααααααααααααα λέμε Γιωτάκι, γιούργιαααααααααααααα!

giota1

giota1 : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:14 μμ

αχαχαχ γιουργιαααα ! με αγγουρακια και ντοματες...

dinokastro

dinokastro: Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:16 μμ

Kαλησπέρα καλή μου Όλγα...Να ΄σαι πάντα καλά!

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:18 μμ

Γιατί, λίγα τά'χεις;;!! Κλείνουν ολάκερη ζωή στο κύτταρό τους! Γιούργιααααααααα!

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:20 μμ

Καλώς τον Κωνσταντίνο!!! Όμορφο Σαββατόβραδο νά'χεις και νά'σαι πάντα καλά..:))

giota1

giota1 : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:20 μμ

καθολου λιγα δεν τα χω Ολγακι ...Γιουργιαααα !

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:26 μμ

Γιούργιαααααααα! Άντε να βάλω κι ένα τσιπουράκι ν'ανάψουν τα αίματα λέμε!!

giota1

giota1 : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:41 μμ

κι αυτο στην αντισταση ωποσδηποτε

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:45 μμ

Χωρίς τσίπουρο και κρασί, δε γίνεται! Τώρα που λέμε για τσίπουρο, χμμ βεβαίως, κι εκεί πρέπει να τα σκάσεις για να ανάψεις καζάνι να βράσεις τσίπουρα! Ούτε για πάρτη σου, για την οικογένειά σου δεν επιτρέπεται να φτιάξεις χωρίς άδεια! Σε λίγο θα παίρνουμε άδεια και για να αναπνέουμε, μη χ@σω!

giota1

giota1 : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:47 μμ

asta να πανε ! Θα τους ποτισουμε τσιπουρο στην αναγκη θα τους ρικουμε μεσα στο καζανι που βραζει και να δεις θα ξεχασουν τα παντα

giota1

giota1 : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:49 μμ

αχαχαχ σκεψου τσιπουρο με λιγη γευση απο Ομπαμα

lisbon

Ηπιόνη : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:53 μμ

καλησπέρα Ολγα, κράτησε μου λίγο τσίπουρο και πολύσπορο από σπόρους αυθεντικούς...όντας στη μεγαλούπολη είμαστε υποχρεωμένοι να καταναλώνουμε ό,τι μας σερβίρουν :τα υβρίδια τους, τα κοτόπουλα με τις διοξίνες, τα τρελλά βοοειδή και τώρα τα εμβόλια με τους ανοσοενισχυτές...κανονικά πειραματόζωα στη Φάκα!

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:55 μμ

Μες στο καζάνι, λες; Μωρέ θα μας χαλάσουνε το τσίπουρο με τη δυσωδία τους! Πρέπει να βρούμε άλλη λύση! Κρίμα είναι.. Κρασάκι μωρέ θα τους ποτίσουμε του θεού Διονύσου, όσο νά'ναι κάποια αλλεργία θα τους πιάσει λόγω ασυμβατότητος!.. να ένα πράγμα σαν τους βρυκόλακες με το σκόρδο.. Βρε μπας και τους πιάνει το σκόρδο;; Αφού βρυκόλακες είναι όλοι τούτοι που θέλουν να μας κυβερνήσουνε!

giota1

giota1 : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 6:56 μμ

αχαχαχ και μετα θα τους ριξουμε και σε ενα κηπο γεματο κρεμυδια

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 7:02 μμ

Καλησπέρα Ηπιόνη μου! Δυστυχώς κι εδώ κατά κύριο λόγο σχεδόν τα ίδια καταναλώνουμε, αν εξαιρέσω τα κηπευτικά που βάζω στο μποστάνι μου (και που για χειμερινά, αδυνατώ να βρω, τόσα χρόνια που ψάχνω, ντόπιο σπόρο- άσε που το χώμα έχει δηλητηριαστεί με τα διάφορα με τα οποία το ποτίζουν).. οπότε, δυστυχώς, ακόμη και το πολύσπορο είναι με δημητριακούς καρπούς του εμπορίου (με ό,τι συνεπάγεται αυτό). Τσιπουράκι πάντως, έχω καλό, εγγυημένο (όχι πως κι αυτό δε θά'χει πάρει την κάποια δόση του από όλα αυτά που μας ψεκάζουν) κι ανά πάσα στιγμή, κερνάω! Όσο για τη Φάκα.. όλοι σε μια φάκα γιγάντια βρισκόμαστε, και καιρός είναι, νομίζω, να παλέψουμε να την απενεργοποιήσουμε! Έστω, να βρούμε δρόμους διαφυγής...

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 7:03 μμ

Κάτω τα χέρια από τα κρεμμύδια μου Γιωτάκιιιιιιιιιιιιιιιιιι! χεχε! (γελάω, αλλά είναι για κλάματα! αλλά θα γελάω για σπάσιμο!)

avradim

dimitris : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 7:20 μμ

Αγραφα Ολγα μου, Άγραφα Ευρυτανίας.

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 7:22 μμ

Σ' ευχαριστώ Δημήτρη, νά'σαι καλά..

avatar

ανώνυμος: Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 7:34 μμ

Όλγα μου, να είσαι καλά να μας μαθαίνεις όλα αυτά τα λαογραφικά στοιχεία που εμείς που γεννηθήκαμε σε αστικά κέντρα δεν μάθαμε ως τώρα! Ενάντια στην ισοπέδωση με όποιο τρόπο μπορούμε! Εμπρός χάραξε πορεία! Πολλά φιλιά από Γιοχάνεσμπουργκ

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 7:43 μμ

Καλησπέρα Αγγελική μου! Κι εγώ μαθαίνω, όλο επιδιώκω να μαθαίνω (εξάλλου μην νομίζεις, στην πρωτεύουσα γεννήθηκα, άλλο αν επέλεξα το εξοχικό να το μετατρέψω σε κύρια κατοικία) και θέλω να τα μοιράζομαι μαζί σας.. κι όσοι πιστοί προσέλθετε! Νά'σαι καλά, φιλιά στη μακρινή Νότιο Αφρική...

giota1

giota1 : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 8:08 μμ

ki εγω γι αυτο γελαω αλλα την αντισταση με τους κηπους το λεω σοβαρα

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 8:17 μμ

Καλά θα κάνεις Γιωτάκι. Εξάλλου, θα ωφεληθείς κι εσύ κι η οικογένειά σου από όλες τις απόψεις. Κι αν δεν πάρουμε την όποια μορφή αντίστασης στα σοβαρά, καήκαμε!

agelkas

Kώστας Καστρινός: Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 9:51 μμ

Να σαι καλά Όλγα, κι εγώ καταπιάστηκα μ΄ αυτό το Θέμα σήμερα, γιατί τούτη τη μέρα εκείνα τα χρόνια στο χωριό (Αγρινιώτικο κάμπο) την γιορτάζαμε ιδιαιτέρως, με τ΄ απαραίτητα πολυσπόρια κλπ. Καλό σου βράδυ.http://agelkas.pblogs.gr/2009/11/ta.html

omv

Όλγα : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 11:12 μμ

Καλησπέρα Κώστα κι από δω! Τίμησες κι εσύ λοιπόν τη μέρα σήμερα με την όμορφη εγγραφή σου! Φαντάζομαι στον κάμπο θά'ταν όμορφο γιορτάσι.. Μπορείς να μου πεις τίποτα σχετικό, δηλαδή να, έτσι, με δυο λόγια, να μου περιγράψεις τη διαδικασία, την ατμόσφαιρα; Καλό ξημέρωμα νά'χεις..

avatar

Ξανθή : Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 11:48 μμ

Όλγα είσαι εκπληκτική, μόλις είπα να τα παρατήσω όλα και να σε διαβάσω κι έφτιαξε η διάθεση μου. Τώρα σε διαβάζει κι ο σύζυγος κι ενθουσιάστηκε από τα γραφόμενα σου κι όχι μόνο. Στο δικό μου χωριό τη σημερινή μέρα τη γιορτάζαμε ως Μεσοσπορίτισσα και θυμάμαι πολύ μικρή όμως τη μητέρα μου να φτιάχνει τα πολυσπόρια και τις ευχές αυτέ στη βρύση. Τώρα δεν νομίζω ότι κανείς ασχολείται, δυστυχώς με τα έθιμα αυτά και τις παραδόσεις. Γίναμε βλέπεις όλοι "πρωτευουσιάνοι" Καλό σου βράδυ και περιμένω την επόμενη σου ανάρτηση!!

omv

Όλγα : Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009 0:33 πμ

Ξανθή μου, χαίρομαι πολύ που κατάφερα να σου φτιάξω τη διάθεση!! Πάντως κι εσύ μου την έφτιαξες με την, έστω και μακρινή, εμπειρία σου που μου ανέφερες! Αλήθεια, σού'χει μείνει εικόνα και από τις ευχές στη βρύση;;! Ξέρεις, άλλο είναι να διαβάζω κάπου κάτι κι άλλο να μου το μεταφέρει κάποιος σαν προσωπική του εμπειρία! Γιατί, εντάξει, πολύσπορο έχω δει πως φτιάχνεται, έχω δοκιμάσει.. αλλά το κομμάτι με τις "ευχές" μου φάνηκε πολύ μακρινό, δεν έχω επαφή με κάποια εικόνα..

Ναι, δυστυχώς, σχεδόν κανείς δεν ασχολείται... ουφ.. (υπάρχει τουλάχιστον αυτό το "σχεδόν" στην πρόταση, να με παρηγορεί..) Σ'ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Όμορφο ξημέρωμα εύχομαι και σε σένα και στο σύζυγο! :)

uraniace

Viviane Colette Reymond: Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009 1:21 μμ

Φιλια :):):):):):)

omv

Όλγα : Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009 1:47 μμ

Καλησπέρα Vivianάκι!!

Ludovik

Ludovik : Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009 7:46 μμ

Πολυ γευστικός και μεθυστικός ο αποψινός περίπατος... Να΄σαι καλα βρε Φιρικάκι,,,να πίνουμε που και που απο καρδιάς, το αγνό πηλιορείτικο σου τσιπουράκι... Καλο σου βράδυ και φιλιά πολλα

oneiroparmenh

Μαρια : Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009 9:06 μμ

Δεν το ηξερα αυτο το εθιμο,δεν το ειχα ακουσει ποτε...κατι σαν το χυλο απ τα κολλυβα , που μοιραζουν οι νοικοκυρες οταν φτιαχνουν κολλυβα ....θα σε ματιασουμε ολοι Ολγα !!!!!..το λεω επειδη σου λεμε ολοι , να σαι καλα , να σαι καλα... Να σαι καλα Ολγα μου , που αφιερωνεις το χρονο σου για μαθαινουμε και μεις !!!!...καλο βραδυ!!! ....χμμμ...σαν να μου φαινεται οτι μολις μπαινω σ αυτο το ιστολογιο μυριζει τσιπουρο!!!!!....:):):) Καλο βραδυ!!!!

omv

Όλγα : Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009 10:22 μμ

Μεθυστικός, ε;! Χαίρομαι Θανάση μου!! χε, πάντα συντροφιά με το Διόνυσο!! Εγώ το τσιπουράκι μου, κλασικά, το πίνω, οπότε στην υγειά σου!! Θα με συνοδέψεις, βρε;; Ή μόνη μου θα τα πίνω βραδιάτικα;;

omv

Όλγα : Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009 10:35 μμ

Μαρία μου, μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι δεν κάνεις λάθος, ναι το ιστολόγιο μυρίζει τσίπουρο!!! Είναι αδύνατον με τόσα τσίπουρα που έχω καταναλώσει να μην πήρε λίγο από το άρωμά τους!!! Λες να με ματιάσετε, βρε;;;!! Αυτό, ομολογώ, δεν το είχα σκεφτεί! Πρέπει να αναπροσαρμόσω τη μυρωδιά του ιστολογίου σε σκόρδο-τσίπουρο!! Αχ, Μαράκι, αν το λέτε μέσα από την καρδιά σας, δεν έχω φόβο... αν δε.. δε βαριέσαι, εδώ δεν πτοούμαι από άλλα κι άλλα! (Όσο νά'ναι έχω καβάντζα και τη μάνα μου που ξέρει να ξεματιάζει!!). Στο προκείμενο τώρα: Για πες μου για αυτόν τον χυλό από τα κόλλυβα!!!! Εμείς δεν κάνουμε τέτοιο! Μόνο κόλλυβα κάνουμε. Βέβαια, η μητέρα μου, λέει ότι η γιαγιά της κρατούσε το ζουμί από τα κόλλυβα και το έδενε με αλευράκι και γινόταν ένα πράγμα σα μουσταλευριά (έριχνε και κανέλλα). Αυτό λες;; Ή άλλο; Και το μοιράζουν που, στη γειτονιά; Αφού μοιράσουν τα κόλλυβα στην εκκλησία;; Στην Κρήτη αυτό; Γιατί εγώ δεν τό'χω πετύχει ποτε! (Τί να σε κάνω, δε φταίω εγώ, εσύ μου δίνεις τροφή για ερωτήσεις!!! Να μαθαίνω κι εγώ το καημένο!)

citizenofdidymoteicho

Δήμος : Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009 12:23 πμ

Άλλη μία πολύ ενδιαφέρουσα εγγραφή σ΄αυτό το μπλογκ! Την Καλημέρα μου Όλγα και καλή σου εβδομάδα!:):)

oneiroparmenh

Μαρια : Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009 12:57 πμ

Κανενα φοβο να μην εχεις!...Μονο απ την καρδια μας! :)

Ωχχχχ η Ολγα μου εβαλε εργασια παλι!!!!!!....θα ρωτησω την μαμα μου το μεσημερι και θα επανελθω να σου πω!....δεν ξερω πως ακριβως τον φτιαχνουν.,..οχι δεν ειναι τοσο πηχτος οσο η μουσταλευρια !και σιγουρα δεν βαζουμε αλευρι , το αλλο που εχουν τα κολλυβα..δεν θυμαμαι τη λεξη....και μεσα εχει σταρι!!!...ειναι σαν σουπα!...θα επανελθω να σου πω λεπτομερειες!..Καλημερα!!!

avatar

Ξανθή: Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009 5:36 μμ

Όλγα επανέρχομαι, ρώτησα τη μητέρα μου αλλά δεν τα θυμάται και καλά , είναι βλέπεις στα 90 πλέον, τα πολυσπόρια τα έφτιαχναν και τα πήγαιναν στην εκκλησία κι αφού τα διάβαζε ο παπάς τα μοίραζαν στη γειτονιά μοιράζοντας κι ευχές για την καλή έκβαση της σποράς του έτους. Τώρα το έθιμο της βρύσης λέει ότι είναι για την πρωτοχρονιά πάλι με σπόρια. Έχω κάτι και σε βιβλίο θα στο στείλω με mail μόλις βρω χρόνο. Μπορεί να μη θυμάμαι κι εγώ καλά, από 12 χρονών πήρα το δρόμο της ξενιτιάς λόγω σπουδών, πολλά χρόνια πλέον πριν. Για το κολυβοζούμι που λέει η Μαρία κάτι έχω θα το ψάξω και τα λέμε. Φιλιά

oneiroparmenh

Μαρια : Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009 8:53 μμ

:).ξαναρθα...Εχεις δικιο...κρατανε το ζουμι απ το σταρι που βρασανε.. και σταρι βεβαια !...και το αφου καβουρδισουν λιγο αλευρακι το δενουν , ζαχαριτσα κανελιτσα , αλευρι απο ρεβυθι...απο πανω ριχνουν αλεσμενο σισαμι , καρυδακι αλεσμενο και κανελα.Ναι ! τον χυλο το μοιραζουν στην γειτονια! οπως μοιραζουν τα κολλυβα στην εκκλησια , ετσι και τον χυλο , οποια εφτιαχνει κολλυβα ,ξερaμε οτι θα πιουμε και χυλο!!! ...για να μη σου πω οτι περιμενα πιο πολυ τον χυλο! ..μια εικονα που δεν θα ξεχασω ποτε ειναι το πλαστικο (παντα το ιδιο,μπεζ με καφε καπακι) που μας εβαζε η θεια μου!:))...... ειναι πολυ νοστιμος!...καλο βραδυ Ολγα!!!

omv

Όλγα : Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009 10:05 μμ

Καλησπέρα και καλή βδομάδα Δήμο μου! Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και το ενδιαφέρον σου.. :)))

omv

Όλγα : Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009 10:23 μμ

Καλά κορίτσια (Μαρία και Ξανθή) δεν παίζεστε! Να πω την αλήθεια, όταν πριν από δυο χρόνια ξεκίνησα να γράφω εδώ ,ανάμεσα σε άλλα, σχετικά με τις παροδόσεις του λαού μας, όλο και έλπιζα, ότι κάποιος θα έχει μια εμπειρία σχετική να μοιραστεί μαζί μας εδώ, να καταθέσει δηλαδή κάτι από τα έθιμα του τόπου του, κάτι τις παιδικές του αναμνήσεις και μου έκανε εντύπωση που, σχεδόν ποτέ, κανείς δεν είχε να αναφέρει κάτι σχετικά. Σίγουρα, τα περισσότερα έθιμα έχουν σήμερα ξεχαστεί, αλλά ορισμένα επιβιώνουν ακόμη και είναι αρκετά που επιβίωναν μέχρι πριν λίγα χρόνια.. κι αναρωτιόμουν: κανείς; μα κανείς δεν έχει μια εικόνα έστω κι από κάτι από όλα αυτά; Πολύ το χάρηκα, λοιπόν, που μου χαρίσατε λίγες εικόνες, ακόμη κι αν χρειάστηκε να επιστρατευτεί η παλαιότερη γενιά!! Ένα θερμό ευχαριστώ και στις δυο σας!!!

Μαράκι μου, τί να σε κάνω;; Με κακόμαθες από την πρώτη επίσκεψή σου εδώ!!! Ευχαριστώ πολύ που μπήκες στον κόπο να μου μεταφέρεις όλα αυτά! Ε, μεταβίβασε κι ένα ευχαριστώ στη μητέρα σου που για δεύτερη φορά με διαφωτίζει!!!

Ξανθή μου, θα εκτιμούσα ιδιαίτερα ό,τι πληροφορία μπορούσες να μου στείλεις, όποτε ευκαιρήσεις! Σ'ευχαριστώ πάρα πολύ και ένα ακόμη ευχαριστώ από μέρους μου στη μητέρα σου (και να τα χιλιάσει, γερή κι ακμαία!).

Καλό σας βράδυ!!! :)))

avatar

pirios: Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009 11:33 μμ

Την παραμονη του νοεμβη οι γεωργοι εβραζαν σιταρι και καλαμποκι και το μηραζαν στη γητονια για να αντρελοσουν τα σπαρτα (αντρελοσουν=απο εναν σπορο σταριου να βγουν πολλες παραφιαδες).Το καλαμποκι εμπενε στο βρασιμο αυτη την εποχη γιατι το ειχαν μαζεψη απ το χωραφι και λογο του οτι δεν ηπηρχαν κομπινες το ξεσποριαζαν με τα χερια στα νυχτερια .γιαυτο και ο Νοεμβριος λεγετε Αντριας.Το σταρι δε χριαζεται αλευρι για να πυξι ετσι κι αλλιος αλευρι εχει μεσα του, πριν το βρασουν το βαζαν σε ενα τροβα και το κοπανουσαν με τον κοπανο.

omv

Όλγα : Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009 0:39 πμ

Καλησπέρα Pirios και καλώς ήρθες στην κουβέντα μας! Καταρχάς σε ευχαριστώ πολύ για τις ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Να σου πω, δεν ήξερα πως ο Νοέμβρης λέγεται και Αντριάς.. έχω, όμως, διαβάσει κάτι αντίστοιχο, ότι σε ορισμένες περιοχές την παραμονή του Αγίου Αντρέα (30 Νοεμβρ.) κάποιες νοικοκυρές ρίχναν βρασμένο στάρι και καλαμπόκι στα κεραμίδια του σπιτιού "για να αντρώσουν" (τα στάρια και τα καλαμπόκια). Αυτό που περιγράφεις γινόταν σε κάποια συγκεκριμένη περιοχή του τόπου μας;;;

Όσο για το αλεύρι και μένα μου φάνηκε παράξενο που το προσθέτουν, ιδιαίτερα στο πολύσπορο (στο χυλό-ζουμί που απομένει κι είναι σχετικά νερουλός ή και επιπλέον νερωμένος, ίσως το βάζουν για να πήξει ακόμα περισσότερο, να το ενισχύσουν ώστε να "στερεοποιηθεί"), αφού το αλεύρι από στάρι γίνεται έτσι κι αλλιώς, αλλά ίσως φταίνε και τα σημερινά στάρια του εμπορίου που είναι αποφλοιωμένα ή και προβρασμένα και δεν ξέρω εγώ τι άλλο που μπορεί να χρειάζονται κάποιου είδους "ενίσχυση".

Καλό σου βράδυ και πάλι ευχαριστώ!

avatar

pirios: Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009 0:56 πμ

Σε πρωιγουμενη αναρτιση αναφεραισε στα υβριδια και τους σπορους, υπαρχη η κοινοτιτα πελιτι που προσπαθη για τη διαδοση και καλιεργια ντοποιων ποικιλιων, την πρωτη κυριακη του Μαϊ σηναντουνται στον Κυσσαβο στο χωριο Ανατολη και μυραζουν σπορους.Να εισαι καλα, και συναιχυσε.

omv

Όλγα : Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009 8:40 πμ

Καλημέρα pirios! Σ'ευχαριστώ για την ενημέρωση. Θα κυττάξω σχετικά στο διαδίκτυο. Μακάρι να γίνονται ολοένα και περισσότερο τέτοιες προσπάθειες.. μπας και περισώσουμε τίποτα, γιατί αλλιώς δε μας βλέπω καλά!! Νά'σαι καλά..

Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ

Αποστολή ή

XHTML: Μπορείτε να χρησιμοποιείσετε τα tags: <a href= title=> <abbr title=> <acronym title=> <b> <blockquote cite=> <code> <em> <i> <strike> <strong>